Wiara Zobacz

Nasza planeta Ziemia

Warto się przyjrzeć naszej planecie, aby w kontemplacji jej piękna odnaleźć podziw względem Stwórcy oraz… pokorę. Naszym przewodnikiem w poznawaniu bogactwa Ziemi jest Austin Sailsbury, autor albumu Wszechświat – wielkość, wspaniałość, piękno Boskiego stworzenia.

Ziemia – widziana z Kosmosu – jest najjaśniejszą i najpiękniejszą z ośmiu planet Układu Słonecznego krążących dookoła Słońca. Dobrze to ujął astronauta Neil Armstrong wkrótce po lądowaniu misji Apollo 11 na Księżycu w 1969 roku:

„Nagle dotarło do mnie, że to małe ziarnko grochu, ładne i niebieskie, to Ziemia. Zamknąłem jedno oko i zasłoniłem kciukiem planetę Ziemię. Nie wydawała się czymś wielkim; wręcz przeciwnie – wydawała się bardzo, bardzo mała”.

Wielki błękit

Ziemia różni się od wszystkich innych ciał niebieskich, jakie znamy we Wszechświecie. Ludzie, flora i fauna współistnieją tu w ogromnie różnych kontekstach geograficznych i kulturowych i jak dotąd nie ma dowodów na istnienie podobnych warunków życia gdziekolwiek indziej.

Planeta Ziemia znajduje się w odległości około 150 milionów kilometrów od Słońca – w idealnej pozycji, by otrzymywać dokładnie tyle ciepła i światła, ile potrzeba do życia roślin i zwierząt. Oprócz wyjątkowych warunków termicznych Ziemia może poszczycić się również innymi darami: obfitością wody w stanie ciekłym, gazowym i stałym.

To wszystko, wraz z idealną równowagą atmosferyczną, czyni naszą planetę doskonałym miejscem do rozwoju życia. Ziemia jest niewątpliwie cudem – nawet w świetle wciąż rosnącego naukowego rozumienia rozszerzającego się Wszechświata.

Wyobraźcie sobie siebie wewnątrz statku kosmicznego, z którego przyglądacie się Ziemi. Tym, co dostrzeżecie najpierw, będzie wielki błękit oceanów, pokrywających ponad 70% powierzchni naszej planety. Większość istot żywych na Ziemi, zarówno roślin, jak i zwierząt, zamieszkuje słone wody oceanów.

Ekosystemy oceanów są powiązane z miejscowymi i globalnymi warunkami klimatycznymi, układem wiatrów, z produkcją żywności i tlenu, migracją zwierząt oraz z mnóstwem innych systemów naturalnych. Najbardziej imponujący geograficzny atrybut Ziemi – oceany – jest sam w sobie tajemniczym światem.

Serce Ziemi

Nasza planeta narodziła się dawno temu w sercu Układu Słonecznego. Głęboko pod błękitnym oceanem, jakieś 5000 km pod skorupą ziemską, znajduje się jądro zbudowane z gorącego żelaza, którego temperaturę ocenia się na podobną do temperatury powierzchniowej Słońca (5500 stopni Celsjusza).

To jądro sprawia, że górne warstwy geologiczne Ziemi są niezmiernie aktywne – ciągle przemieszczają się po nich połamane płyty tektoniczne skorupy ziemskiej, na których lądy unoszą się jak na tratwie. W ten sposób kontynenty są niezwykle podatne na trzęsienia ziemi oraz inne katastrofy naturalne.

Planeta nasza obraca się wokół własnej osi, wykonując jeden pełny obrót w ciągu 23 godzin i 56 minut z prędkością niemal 1000 km/h, a w ciągu 365 dni i 6 godzin obiega ona Słońce, przemieszczając się z prędkością około 100 tysięcy km/h.

A jednak, kiedy siedzisz na plaży i patrzysz w gwiazdy albo przyglądasz się naszej planecie ze statku kosmicznego, Ziemia wydaje ci się nieruchoma. Po prostu unosi się w przestrzeni, pokryta białymi chmurami, błękitnymi oceanami i zielono-brązowymi lądami – niczym drogocenny kamień na czarnym tle Kosmosu i jego dalekich planet.

Oddech życia

Atmosfera jest warstwą gazu nad powierzchnią planety. Tworzy ona barierę pomiędzy Ziemią a kosmosem. Bariera ta chroni nas przed niebezpiecznym promieniowaniem Słońca. Niczym wygodny koc wokół Ziemi łagodzi ona wahania temperatury w dzień i w nocy, tak że średnia temperatura powierzchni Ziemi wynosi 15 stopni Celsjusza.

Nasza atmosfera dzieli się na warstwy, w zależności od temperatury i składu. Życie ludzkie ma miejsce w troposferze, która unosi się do wysokości około 10 km nad powierzchnią naszej planety i decyduje o pogodzie na Ziemi.

Powyżej troposfery znajdują się: stratosfera, mezosfera, termosfera oraz, na wysokości około 500 km, egzosfera. Im wyżej, tym atmosfera staje się rzadsza; od wysokości powyżej 100 km płynnie przechodzi ona w przestrzeń kosmiczną, gdzie nie ma powietrza ani ciepła.

Ochronna warstwa ozonu w dolnej części stratosfery (20-30 km nad powierzchnią kuli ziemskiej) jest ważna dla życia na Ziemi. Niczym wielka tarcza wokół planety pochłania ona 98% szkodliwego słonecznego promieniowania ultrafioletowego (UV), które w przeciwnym wypadku rozbiłoby cząsteczki DNA i ostatecznie zniszczyłoby życie na Ziemi.

Spoglądając ze statku kosmicznego, dostrzeglibyście błękitną obręcz wokół Ziemi. Są to dolne warstwy atmosfery. Wyglądają one tak, ponieważ światło niebieskie jest bardziej rozpraszane przez gazy w atmosferze niż światło o innej długości fali, tworząc mgliste niebieskie halo wokół Ziemi. Błękit oceanów jest odbiciem wielkiego błękitu nieba.

Inteligentny projekt

Atmosfera jest utrzymywana przez siłę ziemskiej grawitacji, przyciągającej wszystko w kierunku środka planety. Siła grawitacji oddziałująca na dany obiekt jest mierzona jako jego ciężar; zatem jeśli ważysz 100 kilogramów, nie przejmuj się: twój ciężar pokazuje tylko, z jaką siłą przyciąga cię Ziemia.

Ważniejszym parametrem jest masa, która jest czymś innym niż ciężar. Masa jest powiązana z tym, jak dużo jest danego obiektu.

Wszystko, co zajmuje przestrzeń i ma masę, nazywamy materią. Wszystko, co istnieje, składa się z materii – od najmniejszego ziarnka piasku aż po największą galaktykę.

Materia jest zbiorem atomów, jąder atomowych oraz elektronów krążących dookoła nich. Każdy pierwiastek ma inne jądro i inne ułożenie elektronów.

Każdy poszczególny atom składa się 
w 99,9999999999999% z pustej przestrzeni, co oznacza, że cała materia, którą tworzy siedem miliardów ludzi na Ziemi, zajmowałaby bardzo mało miejsca. Gdyby dało się usunąć pustą przestrzeń z każdego atomu, całą ludzkość dałoby się zmieścić w kostce cukru.

Ale najbardziej zaskakujące jest to, że wszystkie atomy składające się na materię Wszechświata są powiązane świadomością, która stanowi tajemnicę dla nauki.

Żadne dwa atomy nie mogą być jednakowe, więc jeśli zmienicie orbity elektronów w atomie waszej ręki – na przykład przez pocieranie dłoni, co zmienia ich temperaturę – każdy sąsiedni atom zareaguje zmianą swojej orbity.

W ten sposób najmniejsza zmiana w atomie na waszej ręce wpływa na cały Wszechświat. Jak powiedział kiedyś brytyjski fizyk teoretyk Paul Dirac:

„Zerwij kwiatek na Ziemi, a poruszysz najdalszą gwiazdę”.

Wszechświat ma sens i strukturę, od najmniejszego atomu do największej galaktyki! Niektórzy naukowcy nazywają to inteligentnym projektem.

Album Wszechświat – wielkość, wspaniałość, piękno Boskiego stworzenia dostępny na stronie TUTAJ

Podobne treści znajdziesz w naszym sklepie:

AkosmizmWszechświat. Wielkość, wspaniałość i piękno boskiego stworzeniaPochodzenie życia